Konrad VII Biały

Konrad VII Biały (ur. po 1396, zm. 14 lutego 1452) – książę oleśnicki z dynastii Piastów. Syn księcia oleśnickiego i kozielskiego Konrada III Starego i Guty, której pochodzenie nie jest znane.

W 1416 r. podczas podziału ojcowizny został księciem kozielskim i bytomskim. W latach 1421-1439 dopuścił do współrządów brata Konrada V. Od 1439 sprawował rządy opiekuńcze w imieniu synów Konrada V w Oleśnicy. Po śmierci Konrada VIII Młodego w (1444/7 przejął władzę w Ścinawie, oraz brata Konrada IV Starszego w 1447 - w Kątach i Bierutowie. W 1449 po śmierci Małgorzaty, wdowy po Konradzie Kąckim zawładnął także Wołowem. Rok później został usunięty z posiadanych księstw, które przejęli synowie Konrada Kąckiego: Konrad IX Czarny i Konrad X Młodszy Biały.

Konrad Biały był dwukrotnie żonaty. Na początki 1437 poślubił Katarzynę (zm. 1449), której pochodzenie nie jest znane. Drugą bliżej nieznaną żonę poślubił na początku 1450. Zmarł bezpotomnie.