Cesaropapie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Een cesaropapie (van Latijns caesar "caesar, titel voor "keizer" en papa "paus) is een staatsvorm waarbij de wereldlijke/tijdelijke leider ook de geestelijke leider is en de wereldlijke macht ingrijpt in de geestelijke rechten van de Kerk.

Voorbeelden van een cesaropapie:

• Het Byzantijnse Keizerrijk, vooral onder Justinianus I (527-565)
• het jozefisme van de Oostenrijkse Keizer Jozef II (1780-1790), die als verlicht despoot meende ook in de katholieke kerk in detail de gang van zaken te moeten voorschrijven.
• Verenigd Koninkrijk (theoretisch; de koningen van Engeland zijn ook hoofd van de Anglicaanse Kerk)

In feite is cesaropapie het tegengestelde van theocratie, waarin één of meer geestelijken de wereldlijke macht hebben.